Przeznaczony na aptekarza
Po śmierci ojca, los Ignacego wydawał się przypieczętowany. Jak czytamy w jego biografii, ukończenie czteroklasowego gimnazjum i to ze znakomitymi wynikami, pozwalało mu na podjęcie pracy w aptece. Jako czternastolatek trafił więc do Łańcuta, gdzie trafił do apteki Antoniego Swobody. Tu spędził kolejnych pięć lat.
W tym zakresie historia przedstawiana jest różnie. W niektórych publikacjach o Łukasiewiczu czytamy, że rodzice od początku przeznaczyli go właśnie do fachu aptekarskiego. W wydaniu z 2021 roku czytamy zaś:
Jakkolwiek było, czy skierował go do niej ślepy los, czy własna intuicja, a może i marzenia, z pewnością był to niezwykle trafiony wybór.
Właśnie w aptece Łukasiewicz zaczął się bardzo rozwijać. Mając solidne przygotowanie teoretyczne, podjął praktykę jako „chłopiec”, łac. puer. Uczył się i eksperymentował pod oczami magistrów farmacji. Poznawał nie tylko receptury, ale utrwalał także swoje przyzwyczajenia do solidnej, systematycznej pracy, które wypracował w nim najpierw domowy nauczyciel, pułkownik.
Te przyzwyczajenia pozwolą mu później dążyć do sukcesu małymi krokami.
Praca w aptece dała Ignacemu spełnienie, ale otworzyła przed nim także inne możliwości.
Najważniejsze było na początku to, że dzięki czterem latom praktyki, Ignacy mógł stanąć przez Gremium Obwodowym w Rzeszowie, przed którym składało się egzamin tyrocynalny, uprawniający do nabycia statusu pomocnika aptekarza. Złożył go bez problemów w 1840 roku, wykazując się szerokim zakresem wiedzy popartej ogromnym doświadczeniem. W swojej pierwszej aptece Łukasiewicz pracował jeszcze nieco ponad rok, a od 1841 roku podjął pracę już jako pomocnik aptekarza w Rzeszowie.
Tam trafił do pracowni Edwarda Hubla, do którego należała apteka „Pod czarnym orłem”. Cel był jasny: przygotowanie się do podjęcia w przyszłości studiów farmaceutycznych. Droga do tego okazała się jednak dłuższa, niż pierwotnie zakładał Łukasiewicz.
Wszystko zaś przez to, że po przybyciu do Rzeszowa, Ignacy odkrył nieznaną mu wcześniej zaletę pracy w aptece. Poza samym zatrudnieniem i możliwością doskonalenia się w fachu Łukasiewicz zauważył, że w aptece zyskuje niezwykłą możliwość jako patriota. W końcu było to jedno z tych miejsc, w których pojawia się bardzo wiele różnych osób i możliwe jest przygotowywanie wielu interesujących inicjatyw związanych z planami narodowowyzwoleńczymi.
Czego dokonał Łukasiewicz-patriota i czym zajmował się w wolnym czasie?
O tym przeczytacie już jutro!
Źródło info:
- Informator Muzeum Regionalnego PTTK w Gorlicach im. I. Łukasiewicza, Gorlice 1981.
- Ku czci Ignacego Łukasiewicza, broszura Ignacy Łukasiewicz twórcą polskiego przemysłu naftowego, wydane nakładem komitetu organizacyjnego obchodów roku jubileuszowego I. Łukasiewicza przez Stowarzyszenie Przyjaciół Ziemi Krośnieńskiej 1972.
- Broszura Ignacy Łukasiewicz. Twórca przemysłu naftowego, Gorlice 1982.
- Franaszek P., i in., Ignacy Łukasiewicz. Prometeusz na ludzką miarę, PIW, Warszawa 2021.
Napisz komentarz
Komentarze