Zza miedzy. Finezyjne oszustwo, którego scenariusz przypomina dobry film

Miało być jak w filmie: niepozorni staruszkowie we współpracy z policją tropią oszustów

Scenariusz tego przestępstwa wykracza poza ramy znanych nam dotąd historyjek. Policjanci z Tarnowa nazwali je wprost bezczelnym. My dodajemy jeszcze jeden przymiotnik: skuteczny.

Jak oszustom udało się omotać małżeństwo 80-latków z Tarnowa?

Pod koniec maja 80-latka z Tarnowa odebrała telefon od mężczyzny, który przedstawił się jako policjant zwalczający przestępczość internetową. Pierwszym krokiem oszustów było potwierdzenie tożsamości rzekomego policjanta. Oszuści chcieli wzbudzić w seniorce przekonanie, że nie rozmawia z oszustami.

W celu potwierdzenia tożsamości mundurowego, oszust poprosił kobietę o wykręcenie numeru alarmowego. Niestety! Kobieta nie rozłączyła się, by wykonać ten telefon, ale kontynuując połączenie z oszustem wybrała numer 997.

(...) w słuchawce głos kobiety, która oczywiście potwierdziła tożsamość rzekomego policjanta.

Na tym oszuści jednak nie poprzestali i by dodatkowo wzmocnić przekonanie starszej kobiety, że współpracuje z prawdziwą policją, do scenariusza oszustwa wprowadzono jeszcze jedną osobę: prokuratora nadzorującego całe to przedsięwzięcie. Oszust podając się za prokuratora kontaktował się ze staruszkami osobiście, by cała sprawa wyglądała na wiarygodną. Pomocne dla oszustów było także włączenie w całe przedsięwzięcie męża 80-latki. Dawało to seniorom poczucie, że chociaż sytuacja jest tajemnicza, to mogą się nawzajem wspierać.

Akcja, w której rzekomo brali udział mieszkańcy Tarnowa miała mieć na celu zatrzymanie złodziei trudniących się kradzieżą oszczędności z kont bankowych. Powagi sytuacji miał dodawać fakt, że w historyjce opowiedzianej staruszkom członkami szajki mieli być także pracownicy banku. Tych ostatnich policjanci mieli zatrzymać już za kilka dni.

Napięcie rosło, ale uspokojeni seniorzy rozpoczęli współpracę z oszustami.

Przez kilka dni starsze małżeństwo bez zastanowienia wykonywało polecenia oszustów wydane przez osobę przedstawiającą się im jako prokurator prowadzący całą sprawę.

Pikanterii całej sprawie dodawało poczucie pełnej konspiracji

 W czasie kontaktów telefonicznych seniorzy posługiwali się specjalnymi hasłami. Informowali oszustów m.in. o każdym swoim wyjściu. Zostali przekonani, że ze względu na swoje zaangażowanie w sprawę, pozostają pod stałą ochroną niemundurowych policjantów, którzy strzegą ich nawet w drodze do kościoła.

Oszustwo trwało. W ciągu kilku dni seniorzy przekazywali oszustom niemałą gotówkę. Raz odebrała je kobieta, która pojawiła się u nich mieszkaniu, w inny dzień mężczyzna, który  czekał na staruszków w umówionym miejscu w mieście.

Łącznie małżeństwo straciło 285 tysięcy złotych.

Kiedy starsi ludzie zrozumieli, że padli ofiarami oszustwa, było już za późno. Zgłosili zdarzenie na policję i właśnie wtedy kontakt z rzekomym prokuratorem się urwał.

Udało się raz, więc mogą spróbować ponownie