Gorlicka Autorka. Wiersz bez tytułu [HALO PO GODZINACH]

„......” 
 

Zatrzymaj się. Odłóż telefon na chwilę. 
Spójrz. Wokół tyle barw i piękna tyle.
Ostatni śnieg chowający się w cieniu drzewa
Pomału taje, gdy źdźbła trawy słońce ogrzewa.
 

Zatrzymaj się. Spójrz na mnie przez chwilę
O sobie chce opowiedzieć Ci tyle... 
Zobacz, wokół mych oczu zmarszczki powstały
A pasma włosów srebra nabrały.
 

Zatrzymaj się. Spójrz na bawiące się dzieci.
Pomyśl. Tak czas szybko i nieubłaganie leci.
One swobodnie, bez zmartwień i troski
Patrzą, jak kwitną pierwsze pierwiosnki. 
 

Stań tu i teraz, zatrzymaj się w pędzie
Nie myśl, co było i co jeszcze będzie. 
Pozwól tą jedną chwilą się cieszyć,
Już nigdy nie będzie nam dane jej przeżyć. 
 

Zostaw swą listę zadań w kajecie.
Spójrz, co się teraz dzieje na świecie. 
Nie przez ten ekran, co pokazuje, 
Jak ktoś Ci nieznany do lustra pozuje. 
 

Spójrz przez swe okno, gdzie deszcz w szybę bije,
Gdzie na gałęzi ptak gniazdo wije, 
Gdzie sąsiad samotnie werandę naprawia,
Gdzie Cię kolega ze szkoły pozdrawia.
 

Nieważne, jak szybko się zmienia świat,
Ni Tobie, ni mnie nie ubędzie lat.
Nie patrz, jak inni wciąż w biegu żyją,
Zatrzymaj się i żyj ze mną tą piękną chwilą.
 

Gorlicka Autorka