Niech żyje samorządowa rewolucja!

W sondażu, który opublikowała "Rzeczpospolita" pokazano jednoznacznie: nowa siła polityczna jest potrzebna, a głosujący są gotowi podjąć ryzyko. Zapytani o to, czy w przyszłorocznych wyborach zagłosowaliby na lokalny komitet, zdecydowana większość odpowiada twierdząco.

Co ciekawe, im niższy szczebel samorządu, tym bardziej prawdopodobne, że właśnie takie lokalne komitety otrzymają głos poparcia.

Na pytanie o gotowość zagłosowania na lokalny komitet „tak” odpowiada prawie 70 procent badanych na poziomie gminy, 67,5 procent ma poziomie powiatu i 64 procent na poziomie województwa.

Czy oznacza to niechęć do centralnej sceny politycznej?

Doskonale kojarzymy osoby, które obecnie zasiadają na poszczególnych stanowiskach w strukturach samorządowych: gminach, miastach, powiatach... Czy mamy jednak zaufanie do nich i czy podoba nam się to co i w jaki sposób robią? A może chcielibyśmy załagodzenia obyczajów? Może czas dać niektórym czerwoną kartkę, a do głosu dopuścić naszych sąsiadów, przyjaciół - dobrych organizatorów społeczności lokalnych, którzy na stanowisku samorządowym mogliby zdziałać jeszcze więcej?

Władza nie powinna jednak bać się wyborców - powinna im służyć i to w ich najlepszym interesie.

Dlaczego więc tak ogromne znaczenie wydaje się mieć sztandar partyjny?

Z jednej strony pociąga za sobą określone poglądy...a przynajmniej powinien. Jak doskonale wiadomo, w wielu przypadkach programy i deklaracje są do siebie bliźniaczo podobne, mimo otwartych, bezpardonowych starć publicznych polityków. Sztandar to jednak także określone ułatwienia organizacyjne, poparcie, często oddawane bezwiednie głosy osób, których nie obchodzi tak naprawdę "kto" rządzi. Byle nie sprzeciwiał się ukochanym głowom z telewizji.

Ktokolwiek zakosztował polityki samorządowej, ten jednak często wskazuje, że świat tzw. "wielkiej polityki" z wielkością nie ma czasem wiele wspólnego i panujące tam nieoficjalnie reguły gry nie wszystkim odpowiadają. Sztandar partii pozwala często wejść tam osobom nieświadomym tego, w czym będą brały udział.

Wilk nazwany owcą pozostanie jednak drapieżnikiem.

Powoduje to, że czasem pod niewinnym szyldem może ukryć się osoba, której intencje polityczne będą dalekie od ideałów samorządowca, którego pragnęlibyśmy mieć u siebie.

Każdy z nas może jednak już dziś zastanowić się, czego oczekuje od obecnych i przyszłych samorządowców: jakich inicjatyw, jakich postaw, jakich kontaktów z mieszkańcami?

Wielu zdaje sobie sprawę z tego, że zarządzanie samorządem bywa pracą ogromnie niewdzięczną. Miejmy to na uwadze wystawiając najsurowsze oceny.

Ilość zadań i oczekiwań rośnie, a pula środków przyznawanych na pracę samorządów w zaskakujący sposób nie ulega proporcjonalnemu rozrostowi. Praca w lokalnym samorządzie jest więc często grą na granicy możliwości: przy wykorzystaniu każdej złotówki trzeba poszukiwać kolejnych, które zasilą lokalne inwestycje. Przy pomocy wykwalifikowanych urzędników o otwartych umysłach poszukuje się nowych sposobów na zmianę warunków życia.

Na rok przed wyborami samorządowymi zastanawiamy się jednak - co chcemy oglądać za swoimi oknami za kolejnych 5 czy 10 lat.

Czy ważniejszy będzie sztandar partyjny, czy też skuteczniejsi w czasie wyborów okażą się doskonali ludzie, którym wystarczy dać kamień, a zamienią go w przysłowiowe złoto?

Czy potrzebujemy stabilnej kontynuacji, a może wizjonera, który z rozmachem zaproponuje nam kuszącą, ryzykowną, ale potencjalnie genialną przyszłość?

A może sam jesteś tym wizjonerem?