„Nie warto żyć normalnie, warto żyć ekstremalnie”, czyli gorlickie trasy Ekstremalnej Drogi Krzyżowej

Ekstremalna Droga Krzyżowa(EDK)…Nie chodzi tu o przyjemność czy komfort, ale o doświadczanie fizycznego bólu i duchowego zmagania w samotności nocy. Ta forma pobożności nie przypomina tradycyjnych pielgrzymek ze wspólnym śpiewem czy opieką duchownych. Zamiast tego, uczestnicy EDK, „prowadzeni” przez ks. Jacka „Wiosnę” Stryczka i wspólnotę Męska Strona Rzeczywistości oraz Stowarzyszenie WIOSNA od 2009 roku, wyruszają na trasę  w ciemności, w milczeniu, skupieni wyłącznie na własnych rozważaniach.

Podczas EDK, uczestnicy nie tylko wyzwalają swoje ciała, ale przede wszystkim swojego ducha, starając się wyjść poza własne ograniczenia i komfort, by w pełni oddać się spotkaniu z Bogiem. Nie jest to wyprawa sportowa, ale pielgrzymka, gdzie można jeść i pić, ale bez organizowania pikników, co podkreśla jej ascetyczny charakter. W Wielkim Poście, EDK staje się okazją do głębokiej refleksji i duchowej odnowy dla wielu ludzi, rozpoczynając od wspólnej Mszy św. i wyruszając w noc, by samotnie lub w małych grupach, w ciszy kontemplować tajemnicę wiary.

W Gorlicach trasy EDK są już ustalone, oferując pątnikom dwie opcje:

Trasę św. Władysława Gurgacza, o długości około 36 kilometrów, biegnącą przez malownicze tereny. Trasa przebiega przez Ropicę Polską, Siary, Owczary, Sękową, Gorlice–Górę Cmentarną, kończąc na Gorlickiej Golgocie.

Trasę św. Wojciecha, bardziej wymagającą, o długości 42 km prowadzącą przez Gorlice, Zagórzany, Kwiatonowice, Turzę, Staszkówkę, Łużną z finałem na Gorlickiej Golgocie.

Czy planujecie wziąć udział? >> Tutaj znajdziecie wkrótce komplet informacji niezbędnych do uczestnictwa w wydarzeniu.