Szósty dzień lotu to najważniejszy moment całej wyprawy. NASA potwierdza, że Orion wszedł już w strefę dominującego oddziaływania grawitacyjnego Księżyca, a załoga przygotowuje się do przelotu po jego niewidocznej z Ziemi stronie. Właśnie tam dojdzie do chwilowej utraty łączności z centrum kontroli lotu, a chwilę później statek osiągnie zarówno najbliższy punkt względem Księżyca, jak i maksymalną odległość od naszej planety.
Piąty dzień misji upłynął pod znakiem technicznych przygotowań. Astronauci testowali skafandry OCSS, sprawdzali ich szczelność, możliwość poruszania się w mikrograwitacji oraz procedury bezpieczeństwa. Wykonano też manewr korekty trajektorii, który dopracował tor lotu Oriona przed kluczowym podejściem do Księżyca. NASA przekazała również załodze ostateczną listę celów naukowych do obserwacji podczas przelotu.
Załoga ma prowadzić obserwacje i dokumentację fotograficzną wybranych obszarów powierzchni Księżyca. Wśród najważniejszych celów znalazły się m.in. basen Orientale oraz basen Hertzsprunga. Naukowcy chcą dzięki temu lepiej zrozumieć geologiczną historię Srebrnego Globu i porównać struktury uderzeniowe o różnym stopniu zachowania. NASA podkreśla, że Orion przeleci na tyle wysoko, że astronauci zobaczą szeroki obraz tarczy Księżyca, także w kierunku rejonów polarnych.
Według NASA Orion ma osiągnąć maksymalnie 252 760 mil od Ziemi, czyli około 406 770 kilometrów. To wynik o około 4,1 tys. mil większy niż rekord Apollo 13 z 1970 roku. Tym samym Artemis II zapisuje się jako najdalszy załogowy lot w historii. Warto zaznaczyć, że część mediów podaje minimalnie różne wartości końcowe, ale oficjalne dane NASA wskazują właśnie 252 760 mil oraz około 406 770 kilometrów.
Najważniejsze momenty tej nocy, według najnowszego harmonogramu NASA, wyglądają następująco w czasie polskim:
godz. 19 – start oficjalnej transmisji NASA
godz. 19.30 – briefing naukowy dla załogi,
godz. 19.56 – pobicie rekordu Apollo 13,
godz. 20.45 – początek obserwacji Księżyca,
godz. 00.44 – utrata łączności z Ziemią,
godz. 00.45 – „zachód Ziemi” za krawędzią Księżyca,
godz. 1.02 – najbliższe podejście do Księżyca, na wysokości około 4070 mil, czyli około 6550 km nad powierzchnią,
godz. 1.07 – maksymalna odległość od Ziemi,
godz. 1.25 – „wschód Ziemi” i odzyskanie łączności,
godz. 2.35–3.32 – zaćmienie Słońca widziane z pokładu Oriona,
godz. 3.20 – zakończenie głównego okna obserwacyjnego.
Przelot po niewidocznej stronie Księżyca ma potrwać około 40 minut bez kontaktu z Ziemią. Dla załogi będzie to najbardziej symboliczny i zarazem najbardziej widowiskowy etap lotu. Po wyjściu zza Księżyca astronauci znów połączą się z centrum kontroli, a misja wejdzie w etap powrotu na Ziemię. Planowany wodowanie kapsuły u wybrzeży San Diego ma nastąpić w piątek, 10 kwietnia.
Najważniejsze informacje o harmonogramie i parametrach lotu se w komunikatach NASA. Drobne rozbieżności pojawiały się wcześniej w godzinach poszczególnych etapów przelotu, dlatego w tym tekście przyjęte zostały najnowsze czasy opublikowane przez NASA 6 kwietnia. To one należy dziś traktować jako najbardziej wiarygodne.
Poniżej nasza relacja z Perygeum, czyli momentu, gdy Księżyc był najbliżej Ziemi, było tak 20 kwietnia 2020 roku, gdy jego tarcza była o 14% większa niż zwykle.
Napisz komentarz
Komentarze