To nie tylko choroba nastolatek

Anoreksja, z greckiego anorexia nervosa, czyli jadłowstręt psychiczny jest jednym z najlepiej i najgłębiej przebadanych zaburzeń odżywiania. Po raz pierwszy zostało opisane przez Richarda Mortona już w XVII w. Nie da się jednak ukryć, że standardy dotyczące wyglądu, jakie funkcjonują i są promowane w dzisiejszym świecie, wpływają na zwiększoną liczbę zachorowań.

Największe zagrożenie zachorowaniem występuje u osób wieku między 14. a 18. rokiem życia. Nastolatkom często towarzyszy zaburzony obraz własnego ciała i odczuwają silny lęk związany ze swoim rzekomo nieestetycznym wyglądem. Nie można jednak tych uczuć bagatelizować i liczyć na to, że dziecko z takiej przypadłości wyrośnie. Nieleczona anoreksja prowadzi do śmierci w około 10% przypadków. Statystyki mówią, że aż jedna piąta chorych na anoreksję umiera z głodu lub popełnia samobójstwo.

Objawami, jakie powinny nas zaniepokoić są m. in. utrata wagi, unikanie jedzenia, a także utrata włosów, bezsenność, bóle głowy, izolowanie się od otoczenia, anemia, brak miesiączki. Aby pomóc takiej osobie, należy przede wszystkim poznać przyczyny psychiczne jej działania, a w drugiej kolejności konieczne jest podjęcie leczenia i ogromne wsparcie, tak by dana osoba czuła się akceptowana i nie zmuszana do niczego. Najważniejsze bowiem w terapii jest to, aby anorektyk zrozumiał swój problem i swoją chorobę. Inaczej wyleczenie jest niemożliwe.

W internecie istnieje wiele stron i blogów, na których udzielają się nastolatki należące do ruchu nazywanego pro - ana. Jest to termin, który odnosi się do anoreksji jako ideologii i stylu życia. Młodzi ludzie są przekonani o tym, że ich anoreksja nie jest chorobą, a świadomym wyborem. Na portalach internetowych motywują się nawzajem do niejedzenia i wysiłku fizycznego, a także przekazują sobie rady jak skutecznie zabić głód. Jednym ze sposobów jest branie dużej dawki różnorakich leków i popijanie ich kawą lub coca – colą. Osoby identyfikujące się z pro – aną często nazywają siebie „porcelanowymi motylami” lub po prostu „motylkami”.

Warto zauważyć, że na anoreksję chorują także mężczyźni, przy tym, że w ich przypadku najczęściej dochodzi do zbyt dużego wysiłku fizycznego przy bardzo ubogiej i niepełnowartościowej diecie oraz jedzeniu odżywek, które mają budować masę mięśniową.

Decydując się na podjęcie diety warto spojrzeć na siebie z innej perspektywy lub poprosić o radę kogoś bliskiego. Często okazuje się, że do uzyskania wymarzonej sylwetki wystarczy trochę sportu i zdrowy tryb życia. Jeśli jednak chodzi o dzieci i młodzież, psychologowie radzą, aby dawać dzieciom zawsze poczucie akceptacji i bezpieczeństwa. U nich bowiem częściej niż z problemów z wagą, anoreksja wynika z problemów emocjonalnych.