Taki tam patriotyzm. Czy to lepsze niż zwykłe graffiti?

Flagi namalowane na murze wzdłuż rzeki zwracają uwagę. Nie są idealnie równe, nie jest to część większej instalacji artystycznej. Kolory są jednak świeże, nowe. Trudno mówić o wysokiej wartości artystycznej, ale jest to ciekawa odmiana. Zupełnie inaczej wyglądają graffiti wykonane naprędce, niedokładnie, nie do końca dla nas zrozumiałe.

Tutaj przekaz wydaje się jasny i do tego bardzo pozytywny: Napis „Polska” pod mostem, kilka flag na murku: ot, symbole narodowe.

Z jednej strony wyraz patriotyzmu, z drugiej pytanie: czy barwy narodowe powinny być eksponowane w takiej formie i w takim miejscu jednocześnie?

Czy traktować to jako oznakę całkiem pozytywnego zjawiska, a może jednak uznać za typowy przejaw wandalizmu, podobnie jak w przypadku graffiti pojawiającego się na blokowym murze czy właśnie pod mostem?

Gdyby w podobnych okolicznościach i podobnym miejscu powstał wulgarny napis, z pewnością szybko zostałby zamalowany. O graffiti, którego przekaz znany jest tylko wąskiemu gronu odbiorców pewnie przeszlibyśmy do porządku dziennego: może i nie jest najpiękniejsze, ale szybko wtopi się w krajobraz.

Ale barwy narodowe?

Zamalować czy zignorować?