„Na nowo”
Czy znasz to uczucie;
Moc niewiary w siebie
W sercu ostre kłucie
Stojąc gdzieś przy drzewie?
Stojąc, obserwując
Czy coś się wydarzy
Krótko rzecz ujmując
Każdy o czymś marzy...
Każdy myśli, czeka
Co życie przyniesie
To w rękach człowieka
Czy się coś "odniesie"...
Czy się coś osiągnie
Mimo przeciwności
To, co w dół nas ciągnie
Nasze wątpliwości...
Człowiek ma słabości,
Traumy czy kryzysy
Chwile smutku, złości
Głodu jak tygrysy
W tym życiu walczymy
O lepszą posadę
A jednak milczymy
Doznawając zdrady
Zdrady samych siebie,
Gdy - to my - niepewni
Uciekamy wszędzie
Od szczęścia rozlewni
Ta radość to talent
A gdy zmarnowany
Rzucony na fale
Tam go zatapiamy
Nie chcemy dać szansy
Aby, ot, na nowo
Pisać swe "niuansy"
Z podniesioną głową
Warto więc otworzyć
Drzwi ludzkiego wnętrza
By móc dawać, tworzyć
Rozgrzewając serca...

![Madlen. Na nowo [POEZJA MOJĄ MUZĄ] zdjęcie przedstawia dłoń z której ścieka woda na młodą roślinkę](https://static2.halogorlice.info/data/articles/xl-madlen-na-nowo-poezja-moja-muza-1740765352.jpg)


Napisz komentarz
Komentarze