Artur Grądalski chce na przełomie grudnia 2025 i stycznia 2026 zdobyć najwyższy na świecie wulkan, wysoki na blisko 7 kilometrów Ojos del Salado, którego zdobycie w zimie jest nie lada wyzwaniem. Zmaganie się ze stromością, temperaturą sięgającą -30 stopni Celsjusza i możliwością załamania pogody to przeciwności sprawiające zawsze niebezpieczeństwo i trudność w realizacji tego wyzwania.
Od pięciu lat chodzę po górach. Mieszkam bardzo blisko Alp, codziennie widzę je z okna i to one mnie zmotywowały. Zaczynałem od niskich szczytów, po 1 200–1 300 metrów, ale z czasem przyszła potrzeba wyzwań – opowiada Artur.
Dziś na jego koncie są już dziesiątki zdobytych szczytów, w tym Mulhacén w Hiszpanii, Tubkal w Maroku, Ararat w Turcji i Kilimanjaro w Tanzanii. Artur wspomina jednak, że początki nie były łatwe – uczył się samodzielnie, oglądając filmy szkoleniowe i zdobywając doświadczenie krok po kroku.
Nie skończyłem żadnych kursów wspinaczkowych. Wszystkiego uczyłem się sam, ale też pod okiem przewodnika, kiedy zaczynałem pierwsze wyprawy. Góry dają ogromną satysfakcję, ale i pokorę. To bardzo cienka granica między życiem a śmiercią – mówi z powagą.
Pomysł na połączenie pasji z pomocą pojawił się niedawno, gdy Artur dowiedział się o akcji prowadzonej dla Nikoli Woźniak, trzylatki zmagającej się z ciężką chorobą genetyczną – zespołem Retta.
O dziewczynce możecie przeczytać w poniższym artykule.
Gorliczanin postanowił zrobić coś nietuzinkowego dla potrzebującej dziewczynki.
Kiedy usłyszałem o Nikoli, pomyślałem, że jeśli mogę coś zrobić, by zwrócić uwagę ludzi, to zrobię to w swoim stylu – w górach. W styczniu 2026 chcę wejść na najwyższy wulkan świata dla niej. Dla Nikoli, dla jej rodziców, dla wszystkich, którzy chcą wierzyć, że nawet z gór można nieść dobro – podkreśla gorliczanin.
Wyprawa na Ojos del Salado zaplanowana jest na przełom grudnia i stycznia. W składzie ekspedycji znajdzie się siedem osób, ale to właśnie Artur jest pomysłodawcą i duchem przedsięwzięcia.
Wejście na Ojos del Salado to ogromne wyzwanie. Temperatury spadają tam nawet do –30 stopni Celsjusza, a ostatni nocleg odbywa się na wysokości 5 800 metrów.
To trudniejsze niż Everest – nie wysokością, ale warunkami. Ostatnie 200 metrów to strome, oblodzone podejście z linami asekuracyjnymi. Nie będzie łatwo, ale wiem, z czym to się wiąże. Robię to stopniowo – z każdym szczytem przygotowuję się na więcej – mówi Artur.
Po wyprawie powstanie film dokumentalny, który ma być nie tylko zapisem górskiej przygody, ale przede wszystkim opowieścią o nadziei i walce o zdrowie małej dziewczynki. Za montaż odpowie Robert Kumorkiewicz, znany gorlicki twórca filmowy.
Artur podczas wyprawy będzie nagrywał krótkie fragmenty – wtedy, kiedy tylko będzie to możliwe. Po jego powrocie spróbuję z tego materiału stworzyć film, który poruszy serca ludzi – zapowiada Robert Kumorkiewicz.
Materiał zostanie opublikowany w sieci, a towarzyszyć mu będzie link do zbiórki dla Nikoli.
Nie chodzi o mnie. Chcę, żeby ludzie usłyszeli o Nikoli, żeby ktoś, kto obejrzy film, pomyślał: też mogę pomóc. Na moim profilu pojawi się informacja i link do zrzutki – wszystko trafi bezpośrednio na konto Nikoli – mówi Artur.
Każdy może dołożyć małą cegiełkę. Ja wchodzę dla Nikoli na szczyt świata, ale każdy, kto wpłaci choć złotówkę, też wspina się razem ze mną.
Akcja Artura Grądalskiego ma jeden cel – dotrzeć do jak największej liczby osób i zebrać środki na leczenie Nikoli. Gorliczanin wierzy, że wspólne wsparcie może zdziałać cuda.
Wyprawa będzie nie tylko fizycznym wyzwaniem, ale także symbolem solidarności. Z Gorlic w świat popłynie jasny przekaz: dobro zawsze ma siłę przebicia, nawet na wysokości siedmiu tysięcy metrów.
Napisz komentarz
Komentarze