15 sierpnia, kartka z kalendarza

95 lat temu panowało podobnie jak dzisiaj, bardzo gorące lato, ale to nie był zwykły czas. Nasza Ojczyzna musiała stawić czoło wrogim wojskom bolszewickim, które 13 sierpnia 1920 roku wkroczyły na teren Mazowsza. Stolica państwa, Warszawa była bezpośrednio zagrożona od południowego-wschodu nacierającymi dywizjami z 3. armii Łazarewicza i z 16. armii Sołłohuba. Po pokonaniu 11. dywizji pułkownika Bolesława Łaźwińskiego bolszewicy zajęły Radzymin. Potem kierunek natarcia skierował się na Pragę oraz jednocześnie na Nieporęt i Jabłonnę. 14 sierpnia walki polsko-bolszewickie dotyczyły terenów wschodnich i południowo-wschodnich umocnień przedmościa warszawskiego: od Wiązowny po Radzymin. Tym razem to strona polska okazała się skuteczniejsza odpierając Rosjan. W kolejnym dniu starć, 15 sierpnia żołnierze oddziałów 10.dywizji gen.Lucjana Żeligowskiego i 1.Dywizji Litewsko-Białoruskiej gen. Jana Rządkowskiego nie tylko nie pozowlili bolszewikom iść dalej, ale odpierając ataki wyzwolili Radzymin i odzyskali inne utracone 13 sierpnia obszary. Dzień później, 16 sierpnia kolejne zwycięskie natarcie Polaków dotarło do szosy Warszawa-Brześć, by zajść na tyły Rosjan pod Warszawą. Ostatecznie bolszewicy zmuszeni zostali do odwrotu w kierunku Mińska Mazowieckiego. To, co kilka dni wcześniej wydawało się nieuchronne, czyli zdobycie przez bolszewików Warszawy, 16 sierpnia przeszło do historii jako "cud nad Wisłą". Europa odetchnęła z ulgą, komunizm został powstrzymany. My ocaliliśmy miasto i niepodległość. Dlatego czcimy to wydarzenie, a żołnierzy którzy bohatersko walczyli z wrogiem doceniono ogłaszając 15 sierpnia, Dniem Wojska Polskiego. Dla Polaków, którzy dopiero co wywalczyli w 1918 roku niepodległość, zwycięstwo to wzmocniło wiarę w to, że najgorsze już za nami. Ale nadszedł przecież 1939 rok...

15 sierpnia to także święto religijne. W kościele rzymsko-katolickim wierni obchodzą uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, święta szczególnie uroczyście obchodzonego w Polsce. W naszej tradycji używa się także innej nazwy: Święto Matki Boskiej Zielnej. Uroczystość ta ma swoje początki w V wieku i wspomina wydarzenie Zaśnięcia Najświętszej Maryi Panny. Gdy apostołowie przybyli pochować Maryję, nie było wśrod nich Tomasza. Po czasie pojawił sie i on, chcąc ujrzeć ciało Maryi w grobie. Wtedy okazało się, że ciała nie było tam, a zamiast tego świadkowie ujrzeli lilie i wianki z kwiatów. Właśnie dlatego używa się innej nazwy tego święta: Matki Boskiej Zielnej i świeci się tego dnia zioła, które mają chronić przed chorobami, kwiaty oraz zboże, warzywa i owoce. Tego dnia odbywają się główne uroczytości odpustowe w sanktuarium na Jasnej Górze.

Wszystkim gorliczanom życzymy więc udanej, świątecznej soboty w gronie przyjaciół i rodziny.

Zainteresowanych dokładnym opisem bitwy warszawskiej i roli Józefa Piłsudskiego w tych wydarzeniach zapraszamy na strony www.bitwawarszawska.pl oraz http://jpilsudski.org/artykuly-historyczne-pilsudski/epizody-z-zycia-jozefa-pilsudskiego/item/2029-jozef-pilsudski-podczas-bitwy-warszawskiej-1920-r

zdjęcie: adam-czlowiek.blokspot.com