Poznaliśmy życie typowej małopolskiej wioski i jej mieszkańców, którym przyszło stawić czoło wojennej zawierusze. Mimo trwajacych walk na froncie, życie tu toczyło się, jak każdego dnia. Zebrani widzowie byli świadkami codziennych prac gospodarskich i wątku miłosnego dwojga ludzi, którym na przeszkodzie stanęło powołanie przyszłego pana młodego do wojska. Dla miłości decyduje sie na szalony czyn, ucieczkę z wojska, ale jeśli do wioski dotrą żołnierze, zakochany chłopak stanie automatycznie przed sądem polowym.
Przez ponad 3 godziny mogliśmy śledzić życie mieszkańców wioski z początku XX wieku. Na naszych oczach przygotowywano posiłki, które można było konsumować, mielono ziarna żarnami, ostrzono kosy, by były gotowe do skoszenia trawy. Jednocześnie cała wioska żyła przygotowaniami do wesela. Kobiety zasiadły do pieczena placków, gotowania potraw, robienia wianków i innych ozdób weselnych.
Wesoły nastrój przerywały odgłosy z frontu oraz przybycie żołnierzy szukających zbiegów, jedzenia i miejsca do spoczynku. Na terenie wioski zainstalował się także przejściowo lazaret, gdzie opatrywano rannych. Na szczęście dla młodych doszło do wesela, ich wielką miłość pobłogosławił proboszcz,a mieszkańcy wioski współdzielili tą radość i przyłączyli się po ślubie do wspólnego biesiadowania. Wkrótce jednak idylla kończy się, do wioski po raz kolejny wkraczają wojskowi. Pod eskortą chcą pana młodego odstawić do jednostki jako dezertera, ale on im się wyrywa i ucieka. Jeden z żołnierzy oddaje trzy strzały i młody ginie. Wojsko wypędziło wszystkich widzów i mieszkańców z wioski.
Inicjatorem niedzielnego wydarzenia było Stowarzszenie Przyjaciół Kultury "Persiina" w Kobylance z jej prezesem Bogdanem Maleszą na czele. Warto dodać, że wspomniane stowarzyszenie działa od 2010 roku, a inicjatywa jego powstania należała do mieszkańców Kobylanki, którzy powstanowili za wszelką cenę zachować od zapomnienia zwyczaje i pamięć o swoich przodkach. Motorem napędowym do zaangażowania była dla nich 670.rocznica powstania wsi Kobylanka. Mieszkańcy wioski wertowali stare szafy, albumy, w celu odszukania cennych informacji o historii swojej miejscowości. Ostatecznie tegoroczne obchody 100 rocznicy bitwy pod Gorlicami, stały się idealnym pretekstem do odtworzenia losów wsi w realiach roku 1915.
W organizację widowiska "Rozbite życie" bardzo aktywnie włączyło się Koło Gospodyń Wiejskich z Kobylanki, Zespół Folklorystyczny "Beskidy" z Dominikowic,Zespół Ludowy "Polanie" z Kobylanki, Zespół Folkowy "Serencza", MDK-Gorlice, OKGG Filia Kobylanka. Duże słowa uznania należą się także księdzu proboszczwi z parafii Kobylanka, Romanowi Gierkowi, który aktorsko świetnie radził sobie w odgrywaniu swojej roli. Nie mogło przy temtyce batalistycznej zabraknąć niezawodnej Grupy Rekonstrukcji Historycznej Gorlice 1915.
Bardzo budujace jest to, że w przygotowanie całego tego przedsięwzięcia włączyły sie całe pokolenia, od seniorów na młodzieży szkolnej kończąc. Szczególnie dla tych ostatnich udział w tym widowisku plenerowym był lekcją historii, którą zapewne zapamiętają do końca życia. Odgrywanie losów swoich przodków, śpiew ludowych utworów i noszenie dawnych strojów, to spora dawka historycznej wiedzy dla odtwórców, jak i oglądających to widowisko.
Ta świetna inicjatywa zasługuje na duże słowa uznania, po raz kolejny bowiem potwierdziło się to, że ludzie oczekują właśnie takich wydarzeń kulturalnych, które idealnie komponują się z wolnym czasem podczas weekendu.
Iwona Warzycka
Napisz komentarz
Komentarze