Bareja przewidział przyszłość?
W kultowej komedii „Miś” obywatel wraca z zagranicy i trafia na wyjątkowo dociekliwego celnika. Zamiast zainteresować się zawartością walizek, funkcjonariusz bierze pod lupę... samego podróżnego.
Okazuje się, że mężczyzna waży o 4 kilogramy mniej, niż podczas wyjazdu. A skoro obywatela jest mniej, to przecież ojczyzna ponosi stratę. Gdyby każdy wracał z zagranicy lżejszy, kto wie, ile kilogramów obywateli zabrakłoby w kraju?
Logika jest bezlitosna. Niedobór trzeba rozliczyć, a obywatel powinien zapłacić.
Oglądając tę scenę, można było się śmiać i myśleć, że takie rzeczy są możliwe wyłącznie w filmowym świecie Barei. Otóż niekoniecznie.
Dwa kilogramy do dopłaty
Nasza Czytelniczka otrzymała propozycję nowego ubezpieczenia. Wszystko wyglądało całkiem zwyczajnie, dopóki do akcji nie wkroczyły liczby, tabelki i tajemniczy wskaźnik BMI. Po wprowadzeniu danych dotyczących wzrostu i masy ciała okazało się, że według zastosowanego przelicznika kobieta jest... o dwa kilogramy za lekka!
Dwa kilogramy! Tyle, ile waży większy worek ziemniaków, spory kawałek arbuza albo zapas pierogów na rodzinny obiad. Wydawałoby się, że skoro ubezpieczyciel ma do ubezpieczenia mniej obywatela, to i składka powinna być odpowiednio mniejsza. W końcu mniej kilogramów to mniej materiału do ochrony.
Ale nie! Tu zaczyna się prawdziwy Bareja.
Zamiast oszczędności pojawiła się wyższa kwota ubezpieczenia. Innymi słowy, obywatelki jest o dwa kilogramy za mało, więc obywatelka musi zapłacić więcej.
Miś wiecznie żywy
W filmie celnik martwił się, że jeśli każdy obywatel wróci do Polski lżejszy, to w skali całego kraju zrobi się poważny niedobór masy obywatelskiej. Dziś podobny problem rozwiązano nieco inaczej. Nie potrzeba już celnika, wagi na lotnisku ani urzędnika z poważną miną. Wystarczy komputer, algorytm i rubryka z BMI.
System policzy, porówna, zakwalifikuje, a następnie uprzejmie poinformuje, że za brakujące kilogramy trzeba dopłacić.
Pozostaje pytanie, czy gdyby nasza koleżanka przed podpisaniem umowy zjadła solidny obiad, poprawiła wynik ważenia i dobiła do wymaganej masy, składka byłaby niższa?
A może ubezpieczyciel powinien od razu dołączać do oferty paczkę makaronu, kilogram cukru i instrukcję osiągania właściwego ciężaru ubezpieczeniowego?
Obywatelu, waż się rozsądnie!
Oczywiście BMI jest wskaźnikiem wykorzystywanym przy ocenie masy ciała, a ubezpieczyciele mogą uwzględniać różne czynniki przy szacowaniu ryzyka. Sam wskaźnik nie daje jednak pełnego obrazu stanu zdrowia człowieka.
Tyle że trudno odmówić tej sytuacji komizmu.
W czasach Barei obywatel wracał do kraju lżejszy i miał problem z celnikiem. W 2026 roku wystarczy być o dwa kilogramy poniżej określonego progu, żeby – jak pokazuje historia Czytelniczki – otrzymać droższą propozycję ubezpieczenia.
Zmieniły się czasy, zmieniły się komputery, zmieniły się formularze. Jedno pozostało bez zmian, człowiek czasami nie wie, czy powinien się śmiać, czy najpierw zjeść kolację.
I tylko wyobraźnia podpowiada nam finał w duchu „Misia”:
„Obywatelko, dwóch kilogramów brakuje! Albo obywatelka uzupełni niedobór, albo będzie dopłata!”.
Najwyraźniej w dzisiejszych czasach warto mieć trochę ciała w zapasie. Na wszelki wypadek. A właściwie na wypadek ubezpieczenia.





Napisz komentarz
Komentarze