Ulica Wyszyńskiego to dla gorliczan symbol dawnych gorlic. Tutaj przecież jeszcze kilka lat temu świetnie prosperowała Rafineria Nafty "Glimar". O zawiłych jej losach pisaliśmy wielkrotnie, dlatego w tym miejscu przypomnijmy tylko, że wspomniany Glimar i Fabryka Maszyn Górniczych (ul.Michalusa), stanowiły dwa największe zakłady pracy w mieście, zatrudniały tysiące gorliczan i osób z okolic. Dojazd do tych zakładów zapewniały transporty PKS i PKP. Przemierzając obecnie tory kolejowe na styku ulic Michalusa i Wyszyńskiego, widzimy, że czasy świetności stacja ta ma dawno za sobą. Rafineryjne budynki biurowe także są nadniszczone, choć pewna ich część została niedawno odnowiona. Spacerując ulicą Wyszynskiego wzdłuż dawnych zakładów rafinerii, podziwiamy kilka pięknych, choć leciwych domów, w tym jeden niestety w bardzo tragicznym stanie (mieściło się w nim dawniej kasyno).
Idąc wzdłuż ulicy Wyszyńskiego przemieszczamy się ulicą ks. Ściegiennego, tam znajdują się bloki mieszkalne i rozległy teren z rodzinnymi ogródkami działkowymi. Na tejże ulicy działa warsztat samochodowy, a także możemy skorzysatć z kortów tenisa ziemnego.
Opuszczajac ul.ks.Ściegiennego i kierujac się główną ulicą tj. Wyszyńskiego, po prawej stronie mamy przed oczami piękny Park Miejski im. Williama Henrego MacGarveya, legendarnego założyciela Rafinerii Nafty "Glimar". Podążając w tym parku jego ciekawą ścieżką przyrodniczą, dotrzemy na skróty do jednej z najstarszych szkół w mieście, czyli do Zespołu Szkół nr 3 w Gorlicach. Sam budynek szkolny jest pięknie usytuowany na wzgórzu wśród okazałych drzew, co czyni to miejsce bardzo dostojnym. Szkoła w październiku b.r. będzie uroczyście celebrować swoje 120-lecie istnienia.
Powyżej MZS nr 3 znajduje się kolejna placówka oświatowa, Zespół Szkół nr 1 w Gorlicach, czyli potocznie "Górka" z racji pokonywanego przez uczniów dosć pokaźnego wzniesienia. Wspomniana szkoła zapisała się piękną kartą w gorlickiej oświacie. Tu przez lata kształcili się uczniowie szkół technicznych, zawodowych oraz liceum. Obecnie szkoła doczekała się pięknej hali sportowej, posiada też boisko, od lat działała też internat dla dojeżdżajacej młodzieży.
Wracajac trochę w dół ul.Wyszyńskiego widzimy kościół pod wezwaniem Matki Bożej Nieustajacej Pomocy w Gorlicach. Kościół ten wzniesieny staraniem ówczesnego proboszcza ks. Micka, w latach osiemdziesiątych zaliczany był do bardzo nowatorskich jak na tamte czasy rozwiązań budowlanych. Co ciekawe mimo, że leży na styku dwóch ulic: Paderewskiego i Dmowskiego, to w adresie parafialnym widnieje pod nazwą ulicy 11 Listopada. Gdy bowiem powstawał kościół, wspomnianych ulic jeszcze nie było.
Gdy przejdziemy się dołem od budynku kościoła w Gliniku, ulicą Dmowskiego napotkamy wiele nowo wybudowanych domostw, jak i starszych już willi. Skręcając po pewnym czasie w prawo, kierujemy się na ulicę Andresa w bardzo urokliwy teren zadbanych domków jednorodzinnych. Ulica ta dochodzi do prostopadle do niej leżącej ulicy Paderewskiego, która ciągnie się od parkingu kościelnego aż do góry. Na tej ulicy znajduje się między innymi punkt naprawy sprzętu rtv.
Na prawo od ulicy Paderewskiego skręcamy na ulicę Dębową, której nazwa ma oczywiście wiele wspólnego z okazałymi drzewami. Tam również, podobnie jak na ulicy Paderewskiego i Andersa wybudowano wiele nowych pięknych domów. Po drodze znajduje się także warsztat naprawy samochodów.
My tymczasem wracamy na ulicę Wyszyńskiego, by na jej końcu najpierw udać się w lewo. Ciągnie się tu bardzo rozległy teren pod nazwą ulicy Sikorskiego. Tam znajdziemy szereg ładnie odnowionych bloków mieszkalnych, przedszkole, boisko, place zabaw dla dzieci oraz sklepy spożywczo-przemysłowe. Nie dotarłam dalej, na koniec tej ulicy, gdyż jak już wspominaliśmy na naszej stronie trwają tam właśnie prace remontowe. Od ulicy Sikorskiego możemy skręcić w prawo, by udać się w kierunku ulicy Zagórzańskiej. Tam oczom naszym ukazuje się widok zielonych łąk, pół uprawnych i prywatnych domów.
Ulica Wincentego Pola, to prawe rozwidlenie końca ulicy Wyszyńskiego. Tam jak wiele osób pamięta znajdowała się przez lata baza autobusowa. Dzisiaj ma tam swoją siedzibę duża stacja kontroli pojazdów, sklep spożywczy, pralnia dywanów, czy też pracownicy geodezyjni.
Odbijając w bok, w lewo możemy udać się na ulicę Robotniczą. To śliczny teren pełen wzniesień i dolin, który zajmują domy prywatne. Ich mieszkańcy posiadają pola i przydomowe ogródki. Ulicę Robotniczą przecina kolejna pełna wspaniałych widoków ulica Graniczna. Często osoby uprawiające nordic walking, biegi, czy jazdę rowerową wybierają to miejsce ze względu na jego walory estetyczne. Co krok widzimy starsze, zadbane domki, a obok nich z kolei piękne nowoczesne zabudowania. Na ulicy Granicznej znajdują się liczne punkty usługowe typu wiercenie studni, warszaty samochodowe, zakład kosmetyczny itp. Ulica Graniczna jest bardzo rozciągnięta, od niej odchodzi ulica Leśna, wspomniana wcześniej ulica Zagórzańska oraz ulica Wspólna.
Kończąc ten w pełnym słońcu i skwarze spacer pragnę przekazać pozdrowienia dla pana z ochrony wykonującego pilnie swoje obowiązki na ulicy Wyszyńskiego oraz dla pewnego spacerowicza, który widząc autorkę pracujacą nad fotorelacją, zachęcał ją do odkupienia od niego starego, ale dobrego sprzętu fotograficznego marki Zenit.
Napisz komentarz
Komentarze