Pod nickiem Lodowa Monia możemy spotkać Libuszankę która słynie z morsowania i aktywności opartych o hartowanie oraz zimowe wyjścia w teren. Żeby przekonać się jak doskonale jej to wychodzi, zapraszamy pod ten artykuł, gdzie umieściliśmy jeden z jej filmów, na którym przekazuje „lodowe” pozdrowienia.
Temat Nikoli Woźniak śledzimy na bieżąco, w tle jest zbiórka, której wynik zależy od zasięgu i mobilizacji ludzi w internecie, a każdy dodatkowy ruch wokół wydarzenia przekłada się na kolejne wpłaty i udostępnienia.
Tym razem chodzi o wejście w krótkich spodenkach na wieżę widokową na Ferdlu, które zaplanowane jest na 14 lutego, ze startem o godz. 14. Organizatorzy podkreślają, że sens nie leży w popisaniu się zahartowaniem organizmu, tylko w nagłośnieniu zbiórki i zrobieniu hałasu wokół celu, a sam pomysł ma działać jak magnes, przyciąga uwagę, zachęca do udziału i uruchamia lawinę udostępnień. W praktyce to prosty mechanizm internetowy, im więcej osób mówi o akcji, tym łatwiej przebić się z linkiem do zbiórki poza lokalną bańkę.
Na portalu Siepomaga.pl zbiórka dla Nikolki Woźniak ma jasno opisany cel, trzyletnie leczenie lekiem na zespół Retta, rehabilitację oraz koszty pobytu i przelotu do USA. Według danych widocznych na stronie zbiórki zebrano 1 206 828 zł, co daje 17,4 procent celu, a brakuje jeszcze aż 5 728 706 zł. To astronomiczna kwota.
Te liczby robią wrażenie, bo pokazują jednocześnie skalę już wykonanej pracy i dystans, który wciąż dzieli rodzinę od finału, dlatego akcje towarzyszące – takie jak marsz w szortach – mają utrzymywać temat wysoko w świadomości internautów.
Rozpoznawalnym znakiem Lodowej Moni stał się prosty układ, wpłata na Siepomaga.pl z dopiskiem „Lodowa Monia”, a potem obserwowanie materiałów w sieci, bo inicjatywa dziękuje darczyńcom w charakterystyczny, zimowy sposób. W przekazie, który przebija się w publikacjach o akcji, pojawia się też nacisk na mikrodonacje, które budują statystyki i napędzają widoczność zbiórki.
Namawiam więc do dużej liczby wpłat, nawet jeśli miałyby to być kwoty rzędu pięciu czy dziesięciu złotych – tak inicjatorka tłumaczy swoją strategię.
Wcześniej grupa związana z inicjatywą zaliczyła już podobne wyzwanie na Łysuli, co stało się dla wielu osób dowodem, że to nie jednorazowy zryw, lecz konsekwentnie prowadzona seria akcji „z charakterem”. Właśnie ta powtarzalność ma znaczenie, każda kolejna wyprawa dokłada swoją cegiełkę do rozpoznawalności zbiórki, a przy okazji zachęca kolejne osoby, by dołączyć choćby symbolicznie – wpłatą, udostępnieniem albo pojawieniem się na starcie.
Wieża widokowa na Ferdlu jest znana z Beskidzie Niskim, podchodzi się do niej od strony Wapiennego, jej atrakcyjność podkreśla fakt, że znajduje się niejako w otulinie Magurskiego Parku Narodowego.
Dla uczestników akcji to ważne z praktycznego punktu widzenia, bo zimą warunki na leśnych odcinkach bywają zmienne i nawet popularny szlak może wymagać większej ostrożności przy zejściu.
Zespół Retta to rzadka choroba genetyczna wpływająca na rozwój mózgu i prowadząca do ciężkiej niepełnosprawności, najczęściej dotykająca dziewczynki. Opisy medyczne zwracają uwagę, że po okresie pozornie prawidłowego rozwoju może pojawić się utrata wcześniej nabytych umiejętności, w tym problem z komunikacją i sprawnością ruchową, co tłumaczy, dlaczego w zbiórkach na leczenie i rehabilitację tak ogromne znaczenie mają czas oraz stały dostęp do terapii.
Marsz w szortach ma wymiar symboliczny, ale zimowa wycieczka w górach zawsze wymaga rozsądku, nawet osoby zahartowane zwykle zabezpieczają się ciepłymi warstwami na zmianę, bo wychłodzenie potrafi przyjść szybko, zwłaszcza przy wietrze i spadku tempa.
W materiałach edukacyjnych o hipotermii jako niepokojące sygnały wymienia się m.in. narastające osłabienie, dezorientację i senność, co w terenie ma znaczenie praktyczne: jeśli ktoś nagle gaśnie, to nie jest moment na ambicję, tylko na przerwanie marszu i ogrzanie organizmu.
Wesprzyj akcję Lodowej Moni „Pomaganie przez morsowanie” - skopiuj poniższy kod QR i nie wahaj się pomóc.
Napisz komentarz
Komentarze