Nie żyje Stanisław Majorek

W ostatnich latach aktywnie angażował się w rozwój młodzieży, tworząc silny ośrodek szkoleniowy w Skrzyszowie. Warto przypomnieć, że przez pewien czas dzielił się swoim doświadczeniem również na naszym terenie, współpracując z Wiertmetem Libusza – drużyną, która w 2014 roku rywalizowała w III lidze piłki ręcznej mężczyzn.

Urodził się w 1937 roku w Pleśnej. Swoje życie poświęcił sportowi – od studiów w krakowskiej WSWF i gry w barwach AZS Kraków, po działalność szkoleniową na najwyższym poziomie. Był twórcą sekcji piłki ręcznej w tarnowskim Pałacu Młodzieży, a jego nazwisko na stałe związało się z największymi sukcesami polskiej reprezentacji.

Wraz z prof. Januszem Czerwińskim doprowadził biało-czerwonych do brązowego medalu Igrzysk Olimpijskich w Montrealu w 1976 roku. Pod jego wodzą reprezentacja Polski należała do światowej czołówki, zajmując wysokie miejsca na mistrzostwach świata w 1974 i 1978 roku.

Swoje doświadczenie i wiedzę przekazywał również poza granicami kraju – prowadził reprezentację Luksemburga oraz przez trzynaście lat pracował w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. W Polsce sięgał po sukcesy klubowe, m.in. ze Stalą Mielec, z którą zdobył Puchar Polski w 1971 roku, a także współpracował z Unią Tarnów.

Stanisław Majorek miał ogromny wpływ na rozwój polskiej piłki ręcznej także jako działacz. Jako wieloletni Przewodniczący Komisji Szkoleniowej ZPRP oraz członek Rady Trenerów współtworzył systemy szkolenia, które funkcjonują do dziś. Za swoją działalność został uhonorowany m.in. Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Diamentową Odznaką z Wieńcem.

Dla wielu pozostanie nie tylko trenerem, ale przede wszystkim mentorem – człowiekiem skromnym, życzliwym i oddanym swojej pasji.

Poniżej kilka zdjęć z meczów Wiertmetu Libusza, gdzie na ławce trenerskiej zasiadał Stanisław Majorek.