„Malarstwo Sławomira Lewczuka pełne jest ludzi. Szarych, bezimiennych postaci w liczbie pojedynczej i mnogiej, odwróconych plecami lub pozbawionych twarzy. Nierzadko zdeformowanych i okaleczonych, a czasem sprowadzonych do samego tylko zarysu sylwetki. Nie są to jednak nieruchome portrety. Zamiast ujmować swojego bohatera w ramy malarskich stwierdzeń, artysta skupia się na dynamice relacji. (…) Wewnętrza przestrzeń obrazów Lewczuka przywodzi na myśl rozwiązania scenograficzne. Na obrazach pojawiają się włazy, ściany działowe, parawany, kurtyny. Wszystkie te elementy organizują ruch postaci, czyniąc je aktorami malarskich przypowieści. (…)Artysta mierzy się z presją codzienności, koniecznością znalezienia dla siebie miejsca w warunkach niewygodnych. Przy czym z tej właśnie niewygody czerpie energię.” Małgorzata Garapich, fragment tekstu „Dyscyplina zapisu” z katalogu towarzyszącego wystawie.
Małgorzata Garapich, fragment tekstu „Dyscyplina zapisu” z katalogu towarzyszącego wystawie
Sławomir Lewczuk – (ur. 1938 w Czerkasach na Wołyniu) studiował na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej oraz w pracowni prof. Emila Krchy na Wydziale Malarstwa ASP w Krakowie (1957-1965). Zajmuje się malarstwem, grafiką, rysunkiem i scenografią. Autor wielu wystaw indywidualnych. Brał udział w kilkudziesięciu wystawach zbiorowych w Polsce i zagranicą. Laureat 25 nagród i wyróżnień. W 2009 roku nominowany do Nagrody im. Witolda Wojtkiewicza. Mieszka w Krakowie.
fot: Jacek Spyra/fotogorlice.pl
Napisz komentarz
Komentarze