Szerokiej drogi! Bezpiecznie przed siebie na rowerze, hulajnodze i nie tylko

Grafika, którą widzicie na miniaturze do niniejszego tekstu (część po lewej stronie) została przygotowana przez Wydział Ruchu Drogowego KWP w Krakowie. W przygotowaniu jej współuczestniczyły osoby z Krajowego Centrum Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego. Grafika ma przypominać o jednej z kluczowych zasad zachowania bezpieczeństwa osób, które poruszają się m.in. na rowerze, hulajnodze tradycyjnej, elektrycznej, czy też osób, które wykorzystują do przemieszczania się inne urządzenia zwane urządzeniami transportu osobistego.

Poruszając się na takim pojeździe można przekroczyć przejście dla pieszych tylko jako pieszy tj. prowadząc taki pojazd. Jest to obowiązek wynikający wprost z art. 26 ust 2 pkt. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym, w którym czytamy, co następuje:

 Kierującemu pojazdem zabrania się: jazdy wzdłuż po drodze dla pieszych lub przejściu dla pieszych.

Po co taki nakaz?

Przyczyna jest bardzo prosta. Mówiąc krótko, chodzi o bezpieczeństwo.

Zbliżając się do przejścia jako piesi czy osoby poruszające się na wspomnianych rowerach czy hulajnogach, musimy mieć pewność, że zostaniemy odpowiednio wcześnie dostrzeżeni przed osoby uczestniczące w ruchu drogowym, a przemieszczające się np. ciężarówkami czy samochodami osobowymi. Zbliżając się np. na hulajnodze elektrycznej do przejścia dla pieszych poruszamy się zdecydowanie szybciej, niż pieszy. To zaś oznacza, że kierowca, który obserwuje bliskie otoczenie przejścia dla pieszych może nie zauważyć nas wystarczająco wcześnie, nawet, jeśli stara się dokładnie obserwować otoczenie.

Wystarczy chwila nieuwagi bądź nieco dłuższy czas reakcji kierowcy i kierujący rowerem czy hulajnogą może zostać potrącony. 

Przeprowadzanie pojazdu do transportu osobistego przez przejście dla pieszych ma chronić obydwie strony: kierowców samochodów, jak i tych, którzy przesiadają się na bardziej eko-pojazdy. 

Sytuacja jest inna, jeśli mówimy o wyznaczonych, biegnących równolegle do przejść dla pieszych, przejazdach. Muszą one być jednak odpowiednio oznakowane. Tam i tylko tam, rowerzysta, czy np. podróżujący hulajnogami, mogą spokojnie przejechać, nie obawiając się zagrożenia. Z taką sytuacją spotkamy się np. w ciągu ul. Bieckiej, gdzie zarówno znaki pionowe jak i poziome informują jasno o tym, że w tym konkretnym miejscu można zarówno przechodzić, jak i przejeżdżać. 

Z inną sytuacją będziemy mieli do czynienia np. na przejściu dla pieszych pod gorlickim Kromerem. Tam znaki są jednoznaczne. Jest tam zlokalizowane przejście dla pieszych: a skoro to przejście, to przez nie przechodzimy. Jeśli rowerzysta chce przekroczyć w tym miejscu jezdnię, musi zsiąść z jednośladu i przeprowadzić go na drugą stronę jezdni, tak, jakby poruszał się pieszo. Tu nie ma możliwości legalnie przejechać.

Kluczowa jest jednak nadrzędna zasada, która rządzi zawsze, gdy jako piesi (lub przeprowadzający pojazdy) chcemy przekroczyć dedykowane nam przejście. Żaden znak czy regulacja prawna nie zwalnia nas z obowiązku upewnienia się, że przekroczenie jedni jest bezpieczne. Rozglądajmy się, upewnijmy się, że jesteśmy widoczni dla kierowców.

I podróżujmy rowerami z radością, ciesząc się z pierwszych, już niemal wiosennych dni.