Druga Gorlicka Noc Sów za nami. Udało się zobaczyć puszczyka!

Na miejsce przybyła spora grupa zainteresowanych – zarówno najmłodsi słuchacze jak i dorośli.

Spotkanie rozpoczęło się prelekcją o sowach. Można było dowiedzieć się wielu interesujących faktów o tych wyjątkowych ptakach, o ich nadprzyrodzonych zdolnościach, a także dowiedzieć się dlaczego sowy latają bezszelestnie – w całkowitej ciszy.

Sowy to najstarszy rząd ptaków. Najstarsze szczątki sowy datowane są na 56-65 milionów lat. W Polsce występuje 13 gatunków sów, m.in : włochatka, puszczyk, puszczyk uralski, płomykówka, pójdźka, uszatka, uszatka błotna, sowa jarzębata, syczek, sóweczka i puchacz. Sowa śnieżna i sowa jarzębata to gatunki zalatujące leśne, spotkać je można rzadko, ale nie jest to niemożliwe.

Najczęściej zaś możemy spotkać puszczyka i sowę uszatkę. Rzadziej spotykane są płomykówki, puszczyki uralskie, pójdźki i włochatki.

Najmniejszą sową, wielkości wróbla jest sóweczka – co ciekawe nie boi się ona obecności ludzi, zyskała nawet miano sowy smartfonowej –  a to dlatego, że pozowanie do zdjęć nie jest dla niej problemem.

Sowy dawniej były ptakami, którym przypisywano mroczne intencje, a nawet niektóre posądzano o... nawoływanie do śmierci. Taka niechlubna sława przypisana była np. pójdźce:

pójdź, pójdź w dołek pod kościołek.

Płomykówka natomiast, miała podczas lotu rozsiewać iskry – zapewne z racji swojego pięknego, rudo-białego umaszczenia. Puchacz w starożytnych Chinach był postrzegany jako symbol szczęścia i dostatku, nazywany też często posłańcem bogów.

A co wspólnego ma złowroga bohaterka cyklu książek o Muminkach, Buka z sowami? Wiele wskazuje na to, że jej nazwa pochodzi właśnie od łacińskiej nazwy Puchacza, czyli Bubo bubo. 

Puchacz i jego odgłosy były traktowane jako coś mrocznego, złego, nieznanego – nazywany był np. bobo, bubu, buka. Czy straszono nim niegrzeczne dzieci? Najprawdopodobniej tak.

Generalnie, sowy z racji tego że prowadziły nocny tryb życia – było je słychać, a niekoniecznie widać (pierwszą przenośną latarkę wynaleziono dopiero w 1898 roku) były dla ludzi bardzo tajemnicze. Zanim zdążono je dobrze poznać, przypisano im wszystko to, co wzbudzało strach. 

Nie będziemy zdradzać Wam wszystkich ciekawostek, na Nocy Sów warto pojawić się osobiście!

Po zakończonej prelekcji odbyło się losowanie książek znanego przyrodnika, aktywisty i promotora przyrody, Jacka Karczewskiego – „Noc sów. Opowieści z lasu”. 

Ostatnim i chyba najbardziej oczekiwanym punktem tego wieczoru był spacer w poszukiwaniu sów. W tym celu wybraliśmy się na Górę Parkową – oczywiście z nastawieniem, że uda się nam usłyszeć sowie odgłosy. Po okołu 15 minutach spaceru stało się to, na co wszyscy czekali! Wśród koron drzew rozległo się doniosłe pohukiwanie.

Trzeba przyznać, że mieliśmy ogromne szczęście! Puszczyka nie tylko usłyszeliśmy, ale i zobaczyliśmy. Przeleciał dumnie nad nami!

Polecamy również słuchowiska, które możecie obejrzeć na YouTubie: Puchacz. Książę ciemności oraz Sowy Polski. Znajdziecie je pod tym artykułem.

Do zobaczenia za rok! Huuu hu hu!

Zachęcamy Was serdecznie do obserwowania profilu Dziki Projekt – szykują się naprawdę fajne wydarzenia!